Hou vol, oude man.
Laat ze maar eens in je been schieten en vertel me dan hoe het voelt.
Dat komt ervan.
Je ging die oude vrouw echt vermoorden.
Laten we hopen dat ze zich aan haar woord houd.
Als je haar had vermoord, Zou je net hetzelfde zijn als hun.
Ze is waarschijnlijk zelf een communist. Wacht maar af.
Eet een banaan, baby.
Dit doet me denken aan desserts met banaan.
gefrituurde bananen... of kleverige rijst met banaan.
Hier... kijk wat mijn zoon heeft getekend.
Dat is hem.
denk je echt hem te vinden?
Hij tekende dit in Amerika.
Maakt niet uit wat er gebeurt, Ik moet dit boek terug naar mijn zoon brengen.
Laten we hopen dat we de boot halen.
Doe de lichten uit, oude man.
Breng dit naar Nam.
Excuseer. - Eet wat rijstpap.
bedankt.
Denk je dat deze lamp sterk genoeg is om gezien te worden door andere boten?
Het is volle maan.
Laten we hopen dat ze ons kunnen zien.
Vandaag is het midden Augustus.
Je hebt gelijk.
Vandaag is het maanfestival.
Er is zoveel gebeurd, Ik was het helemaal vergeten.
Ik herinner me nog hoe Lai's vader hem hielp met zijn eerste lantaarn aan te steken.
Ik denk niet dat ik dat ooit zal vergeten.
Je kan het maanfestival overal vieren.
Maar het zal nooit dezelfde sfeer hebben.
Ik weet wat je bedoelt.
Ik herinner mij hoe we naar de tempel gingen,
Dank zeggen voor de goede oogst,
En kleverige rijst eten. - Met hete thee.
Dat klopt. Met hete thee.
Ik vraag me af of de jongeren Vietnam even hard zullen missen als ons.
Lai weet dat hij zijn thuisland verlaat.
Maar ik denk niet dat hij ooit zal snappen waarom.
Slaap nu maar, Sun.
Wakker worden, Lai.
Eet wat rijstpap.
Mevrouw Phuong.
Eet wat rijstpap.
Dank je.
Wat was dat?
- Wat is er net gebeurd?
Bukken! Iedereen, naar beneden.
Snel, Mai. Lopen! - Moeder!
Ik smeek je, astublieft. - Spaar me, astublieft!
- Mama! - Mijn kind!
Mama!
Mijn kind! Mijn kind!
Mai!
Mom!
Laat me los!
Ga! Loop!
Deze kant, Sun! Loop weg! Loop!
Mai!
Laat haar los!
Laat me los! Laat los!
Handen af!
Mai!
Wat heb ik gedaan?
Astublieft, ik smeek je!
Ik heb niets, niets!
Laat hem gaan!
Laat hem gerust!
Nee!
Sun!
Nee! Ik smeek je!
Ik smeek je!
Oh God, nee!
Astublieft, God! Laat hem mijn dochter niet meenemen!
Neem haar niet mee!
Mijn kind!
Neem mij! Niet haar!
Laat los, laat me los!
Laat los!
Raak me niet aan!
Phuong!
Laat me los!
Mai!
Phoung!
Phuong!
Mai!
Phuong!
Open dit luik! Ik wil mijn dochter, Hong!
Hong! Hong!
Mijn dochter!
Hong! Geef me mijn meisje terug!
Hong! Hong! Laat me niet achter!
Long.
Long!
ben je oké, Long?
wat doen we nu?
Zie je die rots?
Ja.
We moeten er voorbij geraken.
Het is te rotsig.
Als je je houvast verliest, bedek je hoofd, en laat de stroming je meevoeren.
Oké. - Grijp je kans!
Spelen maar! - Vooruit!
Vind ze!
is dit hem?
En zo was het dat de grote generaal Le Lai zijn leven gaf om Le Loi te redden.
Zoals beloofd, de keizer ontsnapte de bergen levend.
Deze keer, zou Le Loi zijn belofte aan de schildpaddengod houden.
Maar eerst, had hij een oorlog af te maken
ORANGE COUNTY USA, 1981
Waarom vechtte je met die jongens?
Omdat ze me een bastaard noemden.
Let niet op ze. Je hebt een vader.
Oma?
Hoe lang moet vader in de gevangenis blijven?
Dat weet oma niet.
Denk je dat hij ons mist?
natuurlijk.
Elke keer als hij een tekening ziet, of een brief krijgt, denkt hij aan je.
Waarom schrijft hij dan niet terug?
Dat heeft oma al gezegd.
Hij mag geen brieven schrijven.
Wat als we zolang gewacht hebben, en ze hem nooit vrijlaten?
Zoon.
Zelfs al houden ze hem eeuwig daar, zal je hem ooit vergeten?
Nee.
Dan zal hij jou ook niet vergeten.
Oma?
Vertel niets aan mama van wat er vandaag is gebeurd, oké?
Ik zal niets zeggen,
als je belooft onze brieven geheim te houden.
Oké.
Beloofd? - Beloofd.
Lai!
geen schoenen in huis!
Mama.
Ik ben hier. - Oh?
Je bent vroeg vandaag.
Vandaag is een feestdag, dus ze lieten ons vroeger gaan.
Wat is hier gebeurd?
Niets.
Wat is er aan de hand?
Je haar is te lang.
Ik laat het morgen knippen.
Heb je morgen geen school, mama?
Jawel.
Daarna, laat ik je haren knippen.
Snaap nu maar.
Mama?
Laat je het licht aan?
Vanaf volgende week, haalt Nam Lai op van school.
Ik heb geregeld dat Lai bij hem blijft tot hij klaar is met werken.
dat is niet gemakkelijk voor Nam.
het is beter voor Lai als er iemand op hem let.
Maar ik let op hem.
heb je zijn gezicht gezien?
Hoe kan ik je voor hem laten zorgen als je dingen voor me verbergt?
Ik wil niet dat je je zorgen maakt.
Waarom niet, moeder?
Ik ben zijn moeder. Als hij gewond is, moet ik toch ongerust zijn.
Ik snap niet waarom je dingen achterhoud.
Ik begrijp hem. Jij begrijpt hem niet!
Je bent nooit thuis!
Wat ik bedoelde...
Dat je laat werkt.
Hij is nog aan het opgroeien.
Hij heeft zijn vader nodig.
mevrouw Mai?
Phuong?
Phuong, ben jij dat?
Mai.
Mevrouw Phuong.
Phuong.
Ik kan niet geloven dat jij het bent.
het is zo lang geleden dat ik Vietnamese crepes heb gehad.
Ik kan de ingredienten hier niet vinden.
Ik moet groene bonen vinden en zelf mijn bloem malen.
Mai?
Hoe ben je in Californie terecht gekomen?
We zijn gesponsord door een Christelijke Coalitie.
Eigenlijk... het was Nam die ons naar Californie bracht.
Nam? De kapitein van onze boot? - Ja, dat klopt.
We zouden naar Virginia gaan.
Maar we waren bang dat oma niet tegen de kou zou kunnen.
Vergeet het.
Californie is de beste plaats.
Anders had ik je niet terug gezien.
Je moet Buddha bedanken.
Het doet me zo een plezier je gezicht te zien.
Toen we in Amerika aankwamen,
wou oma een boedhistische non worden.
Ze gelooft dat het Boeddha was die ons redde op de boot.
Je zou het moeten weten.
Op de boot baden de mensen tot elke en alle goden,
gewoon om in leven te blijven.
Eigenlijk...
Dat we het overleeft hebben, met alles wat er gebeurde,
was het zeker Boeddha.
Waarom kon het niet gewoon geluk zijn?
Omdat leven zonder geloof net zo goed is als dood zijn.
Ik geloof dat Mai gelooft.
Je hebt het gewoon nog niet gevonden, Mai?
hier hebben ze een uitdrukking.
Als je iets mist, vind je het in het winkelcentrum.
Wat dan ook.
Waar moet je mee lachen?
Jij rijd op het paard.
Je moeder en ik gaan shoppen. - Hoe leuk voor je.
Hoe is het je gelukt om je in één jaar aan dit nieuwe leven aan te passen?
Mijn vierde oom heeft me veel geholpen.
Hoe lang is hij al in Amerika?
Sinds 1974.
Hij heeft me iets geleerd.
Als je een nieuw leven wilt in Amerika,
moet je je verleden achter je laten.
Volgens mijn oom,
is dit Vietnam.
Crepes zijn klaar!
Oh, dat ruikt lekker!
wat ruikt er naar crepes?
Hij heeft een goede neus.
Wat?
Ben jij dat, Phuong?
Hallo, Nam.
Wat is dat?
Wacht een minuutje.
Hou vol. Er is nog.
Vissaus.
Waar heb je dat gehaald?
Laten we het eens proberen.
Dat is mijn favoriete liedje.
Wie had gedacht dat je zo romantisch was?
Eet nu het nog warm is, Phuong.
Ja. Dank je, oma.
Lai, breng deze groenten naar de tafel voor oma.
Later, oma, ik ben aan het tekenen.
wat teken je?
Een tekening.
Wat voor tekening?
Eentje uit een verhaal. - Welk verhaal?
Van...
Ik laat het zien als ik klaar ben.
Die jongen...
Honger?
Koud? - Heel de dag.
Na jou. - stokjes, astublieft.
Neem wat ribbetjes.
We gaan, zoon. Alles oké?
Wie is het?
Etenstijd.
Oké. Geef me een secondje.
Wat ben je aan het maken?
Ik maak schildpadden, oom.
Wie heeft je geleerd om dat zo mooi te maken?
Ikzelf.
Laten we kijken wat oma voor ons heeft gemaakt.
Wow! Katvis.
Je moeder zei dat je oma een rijstkraampje openhield voor het huis.
Yep.
Ik stond vroeg op om haar te zien koken.
Ze zal wel een goede kok zijn.
Yep.
Oom Nam? - Wat, zoon?
Weet je veel over Vietnam?
natuurlijk.
Ken je de legende van Le Loi?
Welke Vietnamees kent dat niet?
dat is de legende over het meer in Lanoi.
Is er echt een meer?
Ja. dat is de plaats waar Le Loi...
het zwaard terug gaf toen hij keizer werd.
Daarom heet het meer, "Meer van het herstelde zwaard. "
Maar ik dacht dat Le Loi vergat het zwaard terug te geven.
Wie vertelde je dat?
Oma zei het me.
Zo heb ik het niet gehoord.
Maar vertelde oma je hoe het zwaard is terug gebracht?
Nee.
Hier is hoe het gaat.
Dit is nadat Le Loi de Chinezen uit Vietnam had verdreven.
Op een nacht, stak hij het meer over,
Opeens begon het zwaard...
dat in de boot lag, de bewegen en te rammelen.
En toen schoot het. ZIP! recht de lucht in.
Op dat moment, kwam een reusachtige schildpad uit het water.
Het opende zijn mond, nam het zwaard, en dook weer het water in.
Wow!
Ben je er ooit geweest?
Nee. Nooit.
Wil je het zwaard en het meer niet zien?
Het is maar een verhaal.
Oma zegt dat het waar is.
Blijkbaar weet je oma er meer van dan ik.
Goed.
Ik moet terug gaan werken, nu.
Bewaar wat van die vis voor me.
Oom Nam? - Wat, zoon?
Dank je. Voor deze namiddag.
Het was niets.
Zal ik de deur dicht doen?
Ja, astublieft.
Pas op voor je voeten.
Yep.
Oma.
Wat, zoon?
Wat denk je van oom Nam?
Oom Nam is een goede man.
Het is dankzij hem dat we nu in Amerika zijn.
Yep.
Ik vind hem ook aardig.
Heb je je vader al geschreven?
Ja, ik pak het even.
geen schoenen in huis!
Die jongen is onmogelijk.
Hier, oma.
Is dit wanneer Le Lai en Le Loi vastzitten in de bergen?
Ja, vind je het mooi?
Ja.
En je vader ook als hij het krijgt.
Ik verstuur het morgen, oké?
Yep.
Oma.
Wat?
TWee blikken.
Nog één?
Yep.
Twee blikken?
TWee blikken.
Oh, jongen.
Oma! - Ga zitten, zoon.
Lai!
Oma.
sta op, zoon.
Phuong, dit is te eng.
Mama, laten we racen. - Nee, ik word duizelig.
Phuong. Mai. Lachen!
Goed vasthouden voor me.
Oma!
Kijk omhoog! Kijk omhoog.
Phuong, hoe laat ik het stoppen? - Het stopt nog niet meteen.
Ga goed zitten.
Lai, kom hier voor wat foto's. - Kom hier, zoon.
Oma.
Vond je het leuk? - Zeker.
Deze kant op voor foto's.
Mai. Phuong. Laten we wat foto's nemen. - Oké.
Oké. Deze kant op. Dat klopt.
Was je niet duizelig? - Oké, ga hier maar zitten.
Oma zit daar. Mai en Phuong zitten hier.
Ja, dat klopt.
Oké, laten we foto's nemen.
Phuong, schuif op. Dat is goed.
Lai, rechtzitten. Iedereen vooruit kijken.
Mai, het is een foto.
Lachen voor de camera Eén, Twee.
Een.
Twee.
Drie!
Mama, gaan we nog eens?
Ik heb hoofdpijn. - Hier, ik neem je wel mee.
We kunnen nog foto's nemen. - Oma, oma.
Laten we gaan spelen. - Oké, maar ik wacht buiten wel.
Oké, we blijven hier. - Ja, niet weggaan.
Oh, mijn hoofd doet pijn. - Rust hier maar even uit.
Ik heb aspirine nodig.
Hallo daar. wat een mooi meisje!
Hallo, mevrouw.
Excuseer.
Is je naam Phuong?
Ken je deze man? - Nee.
Mijn naam is Binh Loc Hoang.
Is jouw naam Phuong Van Le?
Opa, laten we gaan.
Geef opa een minuutje. Hij moet met deze vrouw praten.
Daarna gaan we spelen, oké?
Oké.
De persoon in deze foto. Ben jij dat?
Waar heb je die vandaan?
Ben jij degene in de foto?
Mijn moeder nam die voor ik naar Can Tho vertrok.
Waarom heb jij die?
Bedankt Boeddha.
Dat ik je vandaag gevonden heb, in de naam van jouw vader.
Ik draag deze foto bijna twee jaar rond.
Maar vandaag, ontmoet ik je eindelijk.
Ik was...
Ik was in het Da Ban heropvoedingskamp met je vader,
Trai Van Le.
Mijn vader was nooit in Da Ban.
Hij stierf in Suoi Mau.
Nee, Nee dat is niet waar.
Ze plaatsten ons over, ik en je vader, iedereen naar Da Ban in de nacht.
Je vader vroeg me... jou te vinden,
en je deze foto te geven.
Je vader...
heeft altijd van je gehouden, en elke nacht,
keek hij naar deze foto, en huilde hij.
Phuong.
Je bent je vaders enige reden van bestaan.
vergeet...
Vergeet dat nooit.
Mijn oom was fout.
Hoe kan ik ooit aanvaarden dat Amerika mijn thuisland is,
als mijn vader en moeder nog steeds in vietnam zijn?
Ik heb een verleden, Mai.
Weet je dat... toen ik die nacht ontvoerd werd,
ik bijna gek werd.
Maar ik dacht aan mijn moeder.
Ik dacht aan mijn moeder, en bad naar de geest van mijn vader
voor de kracht om verder te gaan.
Je zou je moeder moeten schrijven, dat ze je vader kan bezoeken.
Ik weet dat hij graag van je zou horen.
Mai,
als mijn vader naar Da Ban is verhuisd,
Denk je dat je man daar ook zou kunnen zijn?
Daar heb ik aan gedacht, toen ik het niews van je vader hoorde.
Wil je dat ik het in de brief schrijf die ik naar mijn moeder stuur?
Zeg niets aan mijn mother en Lai.
Voorlopig althans.
Natuurlijk.
Ik wacht buiten op je.
Ik heb je raad nodig.
Wat is er?
Ik denk dat Long nog leeft.
Waarom denk je dat?
het is gewoon een gevoel.
Heb je het al tegen Lai en Ba Noi verteld?
dat vind ik net zo moeilijk.
Ik denk niet dat het zo moeilijk is.
Ba Noi en Lai moeten dit weten.
Maar ik heb geen bewijs.
Ik wil het ze niet vertellen.
Dat zou valse hoop zijn.
Mijn moeder stierf toen ik veertien was.
In die tijd was mijn vader visser.
Na haar dood, verloor hij alle hoop.
Wat is er met hem gebeurd?
omdat hij zo veel van haar hield,
verloor hij de wil om dingen te doen.
Ik had één jongere broer, en vier kleine zussen.
Opeens, werd ik zowel vader als moeder voor ze.
Hoe is het nu met je vader?
Hij leeft in zijn eigen wereld,
van sinds ze gestorven is.
Je moet Long vinden.
Waarom ben je niet buiten aan het spelen?
Is er iets gebeurd op school?
Speel je hier graag mee?
Ik heb iets voor je.
Wacht.
Wacht even.
Kim Quy moet een zwaard hebben.
Laten we eten.
Ik vraag me af wat oma voor ons heeft gemaakt.
Lekker. Varken in kokosnootsap.
Oh.
Ben je nog thuis?
Wat is dit?
Waarom schrijft Lai zijn vader?
Ik moest hem hoop geven.
Om hem op zijn gemak te stellen.
door naar een dode persoon te schrijven?
Long is niet dood. - Hoe weet je dat?
Als je het niet weet, maak hem dan niet gek met hoop
Hem hoop geven is niet slecht.
als je wist dat Long nog leefde,
Zou je het me niet zeggen?
Ik heb ook hoop nodig!
Jouw manier om hem hoop te geven kan hem kwetsen.
dat denk ik niet.
Ik zou alles doen om dit gezin te beschermen.
Je hebt het mis.
Je snapt niet dat je hem pijn doet.
Ik ben zijn moeder.
Ik kan niet toestaan dat iemand hem zo pijn doet.
Je bent geen moeder voor mijn kleinzoon.
Een steen geeft meer warmte dan wat jij hem gegeven hebt.
Sinds de dag dat we gered zijn,
Ben je enkel koud geweest tegen hem.
Weet je hoe hij is aangetast om zo zonder vader op te moeten groeien?
Als ik wist waar mijn zoon was,
zou ik oerwouden en bergen doorkruisen, en mijn voeten snijden, om hem te vinden.
Ik zou deze brieven zelf aan hem overhandigen.
Als hij dood is,
verbrand ik deze letters bij zijn graf.
Dat is de pijn van mijn baarmoeder.
Dat is moederliefde, Snap je dat?
Oma.
Zoon.
Wat is er hier aan de hand?
Wat scheelt er oma?
Weet jij hiervan?
Hij is al drie dagen niet meer naar school geweest.
Waar is hij naartoe gegaan?
Is dat waar?
Waarom zei je niets tegen oma?
Lai.
verberg je dingen voor me?
Ik haat je.
Breng je moeder niet in verlegenheid.
Waarom niet?
Is dat niet wat je wou?
Het is niet haar schuld.
Van wie dan wel?
het is jouw fout.
Je bent nooit thuis als ik je nodig heb.
Stil!
Je geeft niet om mij en oma,
Ofdat papa leeft of dood is.
Gnoeg!
Ik zei genoeg.
Waarom sla je me?
Jijzelf zei dat mama niet aan papa dacht.
Sinds we in Amerika zijn,
heb je nooit naar vader gevraagd.
Je geeft alleen om oom Nam.
Hoe kan je dat zeggen?
Uncle Nam heeft ons als zijn eigen familie behandeld.
En jij,
hij heeft jou behandeld als zijn eigen zoon.
Ik ben zijn zoon niet.
En hij is mijn vader niet.
Mijn vader leeft nog altijd, in een gevangenis in Vietnam,
en jij doet alsof hij dood is.
Hou je mond!
Hou je mond gewoon!
Weet je wat ik heb doorgemaakt om vandaag bij deze familie te zijn?
Denk je dat je moeder nog leeft?
Ze is al lang dood.
Al lang dood!
Ik stierf de dag dat ze je vader meenamen.
Ik stierf nogmaals op de oceaan, Lai.
De persoon die jij moeder noemt,
is niets meer dan een lijk,
alleen levend om voor jou te zorgen.
Maar je echte moeder is al lang dood, zoon.
Ik hoop dat je dat weet.
Ze is door, zoon.
Toen je drie was,
kwam je vader net terug van de oorlog,
en je was net klaar met je eerste vlieger.
De hele familie ging buiten om ermee te vliegen.
De vlieger ging heel erg hoog.
Toen maakten we kleine papieren cirkels,
waar we al onze wensen op schreven
en we maakten ze vast aan het touw van de vlieger.
We keken toe hoe de cirkels de lucht in gingen.
Maar erna, gebeurde er iets.
We waren zo bezig met onze eigen zaken,
dat we vergaten dat je nog met de vlieger aan het spelen was.
We merkten het niet tot we je hoorden huilen.
Ik wist niet waar je was,
of wat er met je gebeurd was.
Dat was het meest beangstigende moment uit mijn hele leven.
Ik beloofde mezelfd,
Dat als ik je vond,
Dat ik je nooit meer uit het oog zou verliezen.
het spijt me.
het spijt me dat ik er niet voor je was.
Maar ik beloof je,
Vanaf nu, zal ik er altijd zijn.
Iedereen, blijf kalm, tot ik bij je geraak.
Kinderen en ouderen eerst.
Rustig, kinderen eerst.
gewonden? Iemand gewond?
Voorzichtig, we hebben een gewonde.
Voorzichtig, ze is zwaar verbrand.
Wees astublieft voorzichtig.
wees zeer voorzichtig.
Voorzichtig, ze heeft veel pijn.
Breng haar omhoog.
Voorzichtig, ze is zwaar verbrand.
Rustig! Rustig!
De legende gaat dat Le Loi het zwaard terugbracht,
maar het maakt geen melding van het verlies van de keizer,
of van het offer van Le Lai's.
Alhoewel Le Loi zich aan zijn belofte hield,
besefte hij
dat het zwaard vanKim Quy's in het meer thuis hoorde.
Zolang het zwaard terug komt,
zal Vietnam altijd hoop hebben.
EEN JAAR LATER
Tegen dat je klaar bent, is er geen wind meer.
Je kan niet voorzichtig genoeg zijn.
Oh nee, hij valt. - Trek op, oom.
Snel, oom. - Hou vol, hou vol.
Wacht, zoon.
Ok, We gaan.
Mijn beurt.
Probeer hem rustig te houden. Hij is aan het klimmen.
Trekken. Trekken.
Zie je het, oom? Ik kan het wel.
Wat ben je aan het schrijven, oma?
Wacht even.
Vrede en
Goede gezondheid.
Plak het, nu.
Ik maak nog een wens.
Hier, mama. - Goed, nu kan ik het vastmaken.
Ik wil een wens doen. - Oh, hier.
Oh, daar gaat hij. Hopelijk gaat hij hoog.
Mai, Schrijf er nog een.
Ik wil ook schrijven.
Kan je dit er nog aan toevoegen?
Oh, Deze gaat wel erg hoog.
Hij haat snel omhoog.
Die twee wensen gingen snel omhoog, maar bij mijn 'lotto-wens' duurde het een eeuwigheid.
Is het niet mooi?
Vertaling door struisje de vogel.